Kwa muda mrefu, usingizi haukuwa tena mapumziko kwangu. Kila nilipofumba macho, ndoto zile zile zilinijia giza, kukimbizwa, kuanguka, au kuamka kwa mshutuko nikiwa nimesimama jasho. Usiku haukuwa tena wa kupumzika bali wa vita.
Asubuhi niliamka nikiwa mchovu, mwenye hofu, na siku nzima akili yangu ilikuwa nzito kana kwamba nilikuwa sijalala kabisa. Nilijaribu kujipa sababu za kawaida. Nilidhani ni stress ya kazi, mawazo ya maisha, au labda uchovu uliopitiliza.
Lakini kilichonishtua ni kwamba ndoto zilianza kurudia kwa mpangilio ule ule, kwa hisia zile zile, kana kwamba kuna kitu kilikuwa kinanisubiri nikilala. Nilianza kuogopa kulala. Saa za usiku zilikuwa adui.
Hali ilipozidi, nilianza kuathirika hata mchana. Nilikuwa mkali, mwenye hasira ndogo ndogo, na niliyumba kihisia bila sababu. Watu wa karibu waliona mabadiliko na kuanza kuniuliza maswali. Ndani yangu nilijua hii haikuwa hali ya kawaida. Soma zaidi hapa
