Nchini Senegal, uvaaji wa shanga kiunoni kwa wanaume si jambo geni wala la ajabu, bali ni sehemu ya utamaduni na imani za asili zilizopokelewa kutoka kwa mababu. Kwa kijana kama Libasse Gueye, anayetokea katika ardhi hiyo ya “Lions of Teranga,” urembo huu unaojulikana kama ‘Gris-gris’ huaminika kumpa mchezaji ujasiri, kinga dhidi ya husuda, na ulinzi dhidi ya majeraha anapokuwa uwanjani. Ni utambulisho wa kitamaduni ambao wachezaji wengi wa Afrika Magharibi wamekuwa wakiishi nao hata wanapocheza katika ligi kubwa za Ulaya.
Uwepo wa shanga hizo kiunoni mwa Gueye wakati wa mechi yake ya kwanza na klabu ya Simba haupaswi kutafsiriwa kama uvunjifu wa sheria za mpira. Kanuni za FIFA na IFAB zinakataza vito ambavyo ni hatari kwa usalama wa wachezaji, kama vile pete au cheni za shingoni zinazoweza kumnasa mpinzani. Shanga za kiunoni ambazo zimefichwa ndani ya mavazi na hazina ncha kali, hazina madhara ya kiusalama, na ndiyo maana waamuzi wenye uzoefu huruhusu mchezo kuendelea pindi wanapojiridhisha kuwa hazina hatari yoyote.
Ni muhimu kwa mashabiki na wadau wa soka nchini Tanzania kutambua kuwa soka ni mchezo unaokutanisha tamaduni tofauti duniani. Badala ya kuelekeza mijadala kwenye imani binafsi au mavazi ya asili ya mchezaji, umakini unapaswa kuwa kwenye uwezo wake wa kiufundi na mchango anaoutoa kwa timu ya Simba. Libasse Gueye amekuja kuitumikia klabu kwa weledi, na utamaduni wake ni sehemu ya utu wake ambayo haiondoi kipaji kikubwa cha soka alichonacho miguuni mwake.
Hivyo basi, kuibua mijadala hasi kuhusu shanga za kiunoni ni kukosa uelewa wa tamaduni za wenzetu na kanuni za mchezo. Kama ambavyo wachezaji wengine wa kimataifa wanavyoheshimiwa kwa asili zao, Gueye anastahili kuungwa mkono ili afanye kazi yake kwa amani. Tuishangilie Simba na tuwashangilie wachezaji kwa vipaji vyao, tukiacha mambo ya utamaduni yabaki kuwa sehemu ya utambulisho wao bila kuleta mgawanyiko miongoni mwa wapenzi wa soka
