Nilihisi siku hiyo ingekuwa ya kawaida. Nilitoka nyumbani kuenda kwenye sherehe ya mahari, nikijua yote yangeenda vizuri. Lakini ghafla, siku hiyo ikawa ndoto mbaya.
Sikuikamilisha. Nilipotea bila kuwa na mpangilio wa kweli. Hakuna aliyenielewa, na kwa saa nyingi hakuna hata aliyetarajia kuniona.
Wakati nikifungwa kichwa na hofu, nilijaribu kukumbuka ni wapi nilienda. Kila kitu kilikuwa kimechanganyikana.
Nilijua familia yangu na wageni walikuwa wameshangazwa, lakini mimi sikujua hata mimi mwenyewe nilipatikaje hapo nilipo. Nilikuwa na hofu, lakini pia na aibu kubwa. Soma zaidi hapa
